พระสังกัจจายน์ วัดสังข์กระจาย ก้นหอยสังข์ ปี 2512 พระสวยน่าใช้ ค้าขาย โชคลาภ
รายละเอียด พระมหากัจจายนะนั้นชาวไทยนิยมเรียกว่า พระสังข์กัจจายน์
มีผู้สันนิษฐาน ว่าน่าจะมีที่มาจากเมื่อครั้งต้นกรุงรัตนโกสินทร์ มีการขุดพบปฏิมากรรมรูปพระกัจจายนะในบริเวณวัดแห่งหนึ่งชื่อวัดสังข์กระจาย เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของถนนอิสรภาพ บนฝั่งเหนือคลองบางกอกใหญ่ ใกล้สะพานเจริญพาศน์ แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร ชาวบ้านจึงเรียกพระองค์นี้ว่าพระวัดสังข์กระจาย ต่อมาได้มีการนำชื่อวัดสังข์กระจายกับชื่อพระมหากัจจายนะมารวมกัน จึงกลายเป็นพระสังกัจจายน์ไปในที่สุด
ส่วนการสร้างพระสังข์กัจจายน์ให้มี รูปร่างอ้วนนั้น ตำนานเล่าขานโดยนำไปผูกโยงกับเรื่องที่โสไรยบุตรเห็นรูปท่านแล้วคิดอยากได้ ท่านเป็นภรรยา ด้วยอกุศลจิตที่ปรามาสพระอรหันต์โสไรยบุตรจึงกลายเพศเป็นหญิง พระมหากัจจายนะเถระไม่มีความประสงค์จะให้รูปของท่านเป็นโทษกับใครอีก จึงอธิษฐานให้รูปของท่านเป็นพระอ้วน เพื่อป้องกันไม่ให้ใครคิดอกุศลกับท่านอีก
เคล็ดลับวิธีการบูชาพระสังกัจจายน์
วิธีบูชาด้วยธูป 3 ดอก พร้อมดอกไม้สีขาวมีกลิ่นหอมต่างๆ หรือดอกบัว ไม่ว่าจะบูชาด้วยดอกใดให้ใช้ 7 ดอก ถวายน้ำสะอาด 1 แก้ว หมั่นทำทาน และสร้างกรรมดีละเว้นความชั่วทั้งปวง
คาถาบูชาพระสังกัจจายน์
ตั้งนะโม 3 จบ
กัจจานะจะมหาเถโร พุทโธ พุทธานัง พุทธะตัง พุทธัญจะ พุทธะสุภา สิตัง พุทธะตังสะมะนุปปัตโต พุทธะโชตัง นะมามิหัง ปิโยเทวะ มะนุสสานัง ปิโยพรหม นะมุตตะโม ปิโยนาคะ สุปันนานัง ปิยินทะริยัง นะมามิหัง สัพเพชะนา พะหูชะนา ปุริโสชะนา อิถีชะนา ราชาภาคินิ จิตตัง อาคัจฉาหิ ปิยังมะมะ